Marathi03 Jul 2026
तुला जरा उशीरच झाला…
तुला जरा उशीरच झाला… प्रेमाचा हा खेळच सारा, सागराच्या लाटांत वाहून गेला, झाला तुला जरा उशीरच झाला… आलास तू जेव्हा, वेळही निघून गेली, सांजवेळी सावलीही सरून गेली… मी दुसऱ्याच
👁12♡3💬0
2 min readRead Poem
Explore verses written in English, Hindi, and Marathi. Each poem carries its own mood, language, and rhythm.
तुला जरा उशीरच झाला… प्रेमाचा हा खेळच सारा, सागराच्या लाटांत वाहून गेला, झाला तुला जरा उशीरच झाला… आलास तू जेव्हा, वेळही निघून गेली, सांजवेळी सावलीही सरून गेली… मी दुसऱ्याच
तुला पाहताना… रात धुंद मंद झाली, सोहळे सजले जसे, तुझी सोनरी चाहूल आली. नक्षत्राचं रूप तुझं… हृदयात बहार वेली, वार्याची झुळूक आली जशी… तू मिठीत सावली. डोळ्यांचा तुझा मंद सा
निसर्गाचे हे रूप वेगळे, तुझी साद मी तिला घालते… तुझ्या भिरभिरत्या स्पर्शाची… आस माझी मागते। लपावस तू त्या डोंगरापरीस, तुझ्या मनास मी शोधते। निसर्गाचे हे रूप वेगळे, तुझ
धुंद आठवणींची रात, मंद बरसात, प्रेमाची चाहूल तिची, जसे स्वर्ग आले नभात भिजून वारा गेला, तिचा तो स्पर्श झाला, पाहुनी तिने मला, हृदयाचा हर्षसोहळा. किती सुंदर होती ती धुंद
ही पावसाळी संध्याकाळ तुझ्या लख्ख मिठीत सरावी… ही पावसाळी संध्याकाळ तुझ्या हाताच्या स्पर्शात निजावी… तुझ्या ओल्या डोळ्यात माझी नजर दिसावी तुझ्या केसांची ओली थेंब माझ्या गाल
क्षितिजा परी जे प्रेम हे तुझ्याच पाशी येऊन झुलते नयनी दिसे तुझे प्रेम हे माझ्या काळजात जणू कोरते तू नैनातून करते इशारा तेव्हा माझ्या दिलाचे ठोके वाढते क्षितिजा परी जे प्रेम